30η Μαρτίου - Παλαιστινιακή Ημέρα Γης

[aegeanpalestinesolid]

Όπως κάθε εποικιστικό αποικιοκρατικό σχέδιο, έτσι και το σιωνιστικό από τις απαρχές του εστίασε στην κατοχή της Παλαιστινιακής γης μέσα από τον εκτοπισμό του λαού που για χιλιετίες αδιάλειπτα κατοικούσε κι εργαζόταν σ’ αυτήν. Ο διωγμός των Παλαιστινίων μπορεί να κλιμακώθηκε δραματικά με τη Νάκμπα το 1948, αλλά είχε ξεκινήσει ήδη πολύ νωρίτερα.

Η ίδρυση του Ισραήλ το 1948 και η κατοχή του επί των εδαφών της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας το 1967, παρ’ όλη την πρόοδο που σήμαιναν για το σιωνισμό, άφηναν ένα ζήτημα ανεπίλυτο: τον «εξεβραϊσμό» της γης, αφού παρά τα μαζικά προσφυγικά κύματα που γέννησαν οι ισραηλινές στρατιωτικές και εποικιστικές επιχειρήσεις, σημαντικό μέρος του πληθυσμού εντός του Ισραήλ και πρακτικά όλος ο πληθυσμός των κατεχόμενων, παρέμενε Παλαιστινιακός.

Για να ανατραπεί αυτή η «δημογραφική απειλή», το Ισραήλ δημεύει αραβικά εδάφη ώστε να δοθούν σε στρατιωτική χρήση και για οικοδόμηση νέων εβραϊκών εποικισμών (δύο διαδικασίες και χρήσεις τόσο αλληλοδιαπλεκόμενες που να είναι πρακτικά αξεχώριστες).

Πεδίο δόξης λαμπρό γι’ αυτή την πολιτική ήταν η Γαλιλαία, όπου οι Άραβες αποτελούσαν τον μισό πληθυσμό. Το 1976, η «προοδευτική» κυβέρνηση των Εργατικών του «ειρηνιστή» Ραμπίν πρωτοστατεί στο σχέδιο «Ιουδαιοποίησης της Γαλιλαίας». Αναμένοντας τις αντιδράσεις των Παλαιστινίων στις μαζικές δημεύσεις της γης τους, κηρύττει στρατιωτικό νόμο και απαγόρευση κυκλοφορίας στην περιοχή.

Οι Παλαιστίνιοι, αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τη γη και τα δικαιώματά τους, αψηφούν την απαγόρευση. Κηρύσσουν γενική απεργία για την 30η Μαρτίου. Απαντώντας με στυγνή βάρβαρη καταστολή, οι Ισραηλινοί αποικιοκράτες δολοφονούν 6 ειρηνικούς διαδηλωτές και διαδηλώτριες, τραυματίζοντας και φυλακίζοντας εκατοντάδες άλλους.

Αυτά είναι τα πεπραγμένα της «μόνης δημοκρατίας» στη Μέση Ανατολή.

Έκτοτε οι Παλαιστίνιες κι οι Παλαιστίνιοι γιορτάζουν την 30η Μάρτη ως «Ημέρα της Γης», τιμώντας τις συμπατριώτισσες και τους συμπατριώτες τους που έπεσαν απ’ τα πυρά της σιωνιστικής πολεμικής μηχανής μαχόμενες για τα δικαιώματά τους.

Σήμερα, με τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού να διανύει την πιο φρικαλέα περίοδό της και τα σχέδια εκτοπισμού του να εκστομίζονται δημόσια απ’ όσους καμώνονται πως θα τον σώσουν, είναι αδύνατο να μη δει κανείς την ιδιαίτερη σημασία αυτής της μαύρης κι αντιστασιακής επετείου. Είναι αναπόφευκτη η σύνδεση της ονείρωξης των Τραμπ-Νετανιάχου για «ριβιέρα» στη Γάζα με τη μακρά ιστορία απόσπασης των Παλαιστινίων απ’ τη γη τους. Κι είναι πολλαπλά κατάπτυστη η στάση συνεργασίας της ελληνικής κυβέρνησης (τρέχουσας και προγενέστερων) με το κράτος-δολοφόνο αλλά και του ίδιου του Μητσοτάκη που, ορεγόμενος τις ευκαιρίες επένδυσης στα συντρίμμια της Γάζας, επισκέπτεται σήμερα την Ιερουσαλήμ, πόλη υπό σιωνιστική κατοχή (ενώ διεθνώς αναγνωρισμένη πρωτεύουσα παραμένει το Τελ Αβίβ).

Σήμερα είναι επιτακτικότερο από ποτέ να σταθούμε στο πλευρό των χειμαζόμενων κι αγωνιζόμενων Παλαιστινίων. Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα τους να ζουν στην κι απ’ την γη τους, με πλήρη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, σε Δυτική Όχθη, Γάζα και μέσα στο ίδιο το Ισραήλ. Αλλά και το ίδιο τους το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια, που η ρατσιστική σιωνιστική ιδεολογία παρακρατεί μόνο για Εβραίους.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΤΟΥ – ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥ

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ